POLIWĘGLAN

/polycarbonat, policarbonat/

Poliwęglan zaliczany jest do światłoprzepuszczalnych materiałów budowlanych , które łączy w sobie bardzo dobrą wytrzymałość mechaniczną, przepuszczalność światła, lekkość i odporność termiczną. Płyty poliwęglanowe komorowe jak i płyty poliwęglanowe lite produkowane są metodą ekstruzji z granulatu poliwęglanowego. Poliwęglan sam w sobie nie jest odporny na działanie promieniowania UV dlatego pokrywa się go od strony narażonej na promieniowanie warstwą akrylu. Płyty obustronnie pokryte akrylem posiadają specjalne oznaczenia i mogą być dowolną stroną zwrócone w stronę operacji słonecznej, ma to duże znaczenie przy zastosowaniu poliwęglanu jako ekrany akustyczne przy autostradach. Przy samodzielnym montażu należy zwrócić baczną uwagę na napisy naniesione na folię ochronną płyt informujące która ze stron jest zabezpieczona. Odwrócenie płyty może spowodować jej degradację a w efekcie szybkie i nieodwracalne jej zniszczenie. Współczynnik przenikania płyt poliwęglanowych komorowych wynosi od K=3,9 do K = 1,4 i maleje wraz ze wzrostem grubości i większą ilością komór. Poliwęglan zachowuje swoją trwałość eksploatacyjną w bardzo szerokim zakresie temperatur od –40°C do +130°C przy obciążeniu termicznym krótkotrwałym i od -30°C do +110°C przy obciążeniu długotrwałym.
Poliwęglan w kolorze kryształ /bezbarwny/ posiada wysoką przepuszczalnością światła w granicach od 64% do 82% Odwrotnie jak w przypadku izolacyjności przepuszczalność maleje wraz ze wzrostem grubości płyt. Poliwęglan komorowy jak i poliwęglan lity pochłaniania promieniowanie UV w 100%. Zaś promieniowanie cieplne /podczerwone/ redukowane jest tylko częściowo. W obiektach o dużej powierzchni doświetlenia zaleca się w celu zmniejszenia promieniowania cieplnego oraz redukcji “zjawiska olśnienia słonecznego” przez stosowanie płyty poliwęglanowej w kolorze mlecznym zwanym też poliwęglanem opalizującym.

Płyty poliwęglanowe są odporne na zniszczenie przez kontakt z większością kwasów nieorganicznymi, z dużą częścią kwasów organicznych, utleniaczy, obojętnych i kwaśnych roztworów soli, tłuszczów, detergentów (co w praktyce umożliwia łatwe utrzymanie czystości). Ulegają jednak trwałym uszkodzeniom pod wpływem działania wodnych roztworów alkalicznych i alkoholowych, gazów amoniakalnych i zjawisk hydrolitycznych. Odporność poliwęglanu nie jest stała i zależy od wysokości stężenia czynnika, ciśnienia oraz temperatury.

Poliwęglan powinno się osadzać w profilach aluminiowych lub w profilach z tworzyw sztucznych, Powinno się unikać sytuacji by płyty poliwęglanowe miały bezpośrednią styczność ze stalą dopuszcza się możliwość styku z konstrukcją drewnianą. Zaleca się aby poliwęglan komorowy /poliwęglan kanalikowy/ lub poliwęglan lity spoczywał na uszczelkach EPDM. Należy bezwzględnie unikać uszczelek lub szczeliw mogących wejść w reakcję chemiczną w poliwęglanem.

Gięcie płyt poliwęglanowych można wykonywać na zimno pamiętając że maksymalne wygięcie płyt /promień gięcia/ nie powinno być mniejsze niż 175 grubości płyty - należy te wartości traktować szacunkowo bowiem każdy producent podaje je indywidualnie dla każdego rodzaju materiału.Wygięcie płyt poliwęglanowych w ciaśniejszym promieniu prowadzi do zniszczenia materiału i powoduje utratę gwarancji producenta.

Poliwęglan komorowy /poliwęglan kanalikowy, poliwęglan komórkowy/ ma podstawowe zastosowanie jako świetliki dachowe, zadaszenia, świetliki łukowe, daszki. Dobór grubości poliwęglanu podyktowany jest wymaganiami termicznymi oraz obciążeniem śniegu lub wiatru obiektu. Poliwęglan lity stosuje się w obiektach gdzie wymagana jest wysoka przejrzystość oraz bardzo wysoka odporność na uderzenia. Zadaszenia z poliwęglanu oraz daszki z poliwęglanu nie wymagają masywnej i tym samym drogiej konstrukcji nośnej jak zadaszenia ze szkła. Świetliki łukowe oraz daszki łukowe są nowoczesną i bardzo praktyczną formą architektoniczną, umożliwiają błyskawiczne zsuwanie się śniegu oraz zapobiegają zaleganiu brudu i osadów.